LOADING

Type to search

Τα “παλιά καλά τα χρόνια” δεν ήταν και τόσο καλά (me too κτλ)

Διεθνή Εθνικά Τοπικά

Τα “παλιά καλά τα χρόνια” δεν ήταν και τόσο καλά (me too κτλ)

Share
Σας άρεσε το άρθρο? Κοινοποιήστε το!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Του Δημήτρη Δένη

Είχα την τύχη (ή την ατυχία) να βιώσω ενεργά ολόκληρη την χρονική περίοδο από την μετάβαση της εποχής της αναλογικής τεχνολογίας, στην ψηφιακή. Ναι, μπορεί μερικές φορές να αναπολώ εκείνα τα χρόνια για την ανεμελιά τους (μάλλον για το ότι ήμουν παιδί), την “σιγουριά”, τις χαμηλές προσδοκίες και την “επάρκεια των γνώσεων” που μας έδινε μια εγκυκλοπαίδεια, γραμμένη 10 χρόνια πριν!

Ακούω πολλούς και πολλές να μιλούν και να γράφουν για τις “καλές χρυσές εποχές” (με τους εκατοντάδες χιλιάδες που έφευγαν μετανάστες), για τότε που ο κόσμος ήταν “αγνός” και διάφορα τέτοια όμορφα και θα προβάλω πιο κάτω τις μικρές μου ενστάσεις…

Πόσο αγνός ήταν ο κόσμος, όταν η ενδοοικογενειακή βία και η σεξουαλική κακοποίηση ήταν γενικευμένο καθημερινό φαινόμενο που δεν έπρεπε να το “μάθει ο κόσμος” και μάλιστα ήταν αδιανόητη η οποιαδήποτε μορφή καταγγελίας; Για εκείνα τα “καλά χρόνια” αυτό ήταν κάτι το…φυσικό και συνοδευόταν με απίστευτα επιχειρήματα: “Καλά τους (της) κάνει” , “τα ήθελε ο…οργανισμός της” κ.τ.λ. Ακόμα και για μικρά παιδιά! Το κίνημα του me too, δεν θα τολμούσε καν να ξεκινήσει, όχι όπως συνέβη τώρα, αλλά ούτε και να εξαπλωθεί τόσο σύντομα, ώστε να έχει μέχρι σήμερα σώσει ή και λυτρώσει, εκατομμύρια κακοποιημένες ψυχές.

Αν η συμβατική τεχνολογία συνέφερε κάποιους, ήταν τους μικροαπατεώνες, γιατί δεν ενημερώνονταν έγκαιρα ο κόσμος για τα νέα κόλπα τους. Οι τεμπέληδες και οι επίορκοι υπάλληλοι του Δημοσίου (μερικοί έκαναν ακόμα και χρόνια να επιστρέψουν από το εξοχικό στη δουλειά ή έπαιρναν τον “φάκελο” ακόμα και μπροστά στα γκισέ και στα γραφεία τους) και οι αεριτζήδες έμποροι πουλούσαν είτε πανάκριβα, είτε τα κακής ποιότητας προϊόντα για κορυφαία. Δεν θα μάθαινες ποτέ τότε, ότι στα 10 ή 30 χιλιόμετρα δίπλα σου, το προϊόν που επιθυμούσες μπορεί ίσως να κόστιζε ένα μόνο κλάσμα της τιμής που σου το πουλούσε ο καλός σου “φίλος και γείτονας”. Και φυσικά τα γνήσια…Adidas δεν ήταν αυτά με την κομμένη ετικέτα (ναι για να μην φαίνεται το Made in Yugoslavia!).

Επίσης τα “παλιά καλά χρόνια”, ευδοκίμησαν πολιτικές ιδεολογίες που αιματοκύλησαν τον πλανήτη. Με τα σημερινά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αυτές δεν θα ζούσαν ούτε μια πενταετία (θα τους έπαιρνε χαμπάρι ο κόσμος ότι δεν εφαρμόζουν τίποτα από αυτά που διδάσκουν). Να το θυμηθείτε, το ίντερνετ διέσπειρε το εξτρεμιστικο ισλάμ, το ίντερνετ είναι αυτό που θα το εξαφανίσει στην επόμενη γενιά.

Με την ταχύτητα που κινούνται σήμερα οι πληροφορίες, η ισπανική πχ γρίππη θα είχε πολύ λιγότερα θύματα, ο πόλεμος του Βιετνάμ θα έληγε πιο σύντομα και τα μεγάλα μεταπολεμικά “μπουμ” στις γεννήσεις θα είχαν αποφευχθεί. Και φυσικά, χωρίς την σημερινή τεχνολογία, εκατοντάδες χιλιάδες εγκλήματα έμεναν ατιμώρητα. Άρα ήταν λογικό να μιλάμε για τα “χρόνια της αθωώτητας” και άλλες τέτοιες νοσταλγικές πλάνες, αφού χωρίς τον εγκληματία, ήταν λογικό να “απουσιάζει” και το έγκλημα!

Μόνο σε ένα πράγμα έκανε κακό η διάδοση της υψηλής τεχνολογίας σε κάθε σπίτι. Στο ότι μπορεί ο κάθε τσαρλατάνος να ξεγελάσει προσωρινά έναν στρατό προθύμων ηλιθίων (παλιά τα κατάφερνε και μόνιμα!) και να προκαλέσει πολλές ζημιές, αλλά και αμέτρητους άδικους θανάτους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι τσαρλατάνοι της πανδημίας, που στην αρχή αρνιόντουσαν την ύπαρξη του ιού, μετά την λοιμογόνο του δράση, έπειτα την αξία των εμβολίων, αργότερα μας δίδαξαν την “επικινδυνότητά” τους και σήμερα ξεσηκώνουν τους αφελείς για τον κίνδυνο από το…βαμβάκι των rapid tests!

Ναι αλλά δεν φταίει η τεχνολογία που κάποιοι ψαρεύουν εύκολα τους βλάκες και τους χειραγωγούν, ώστε κι αυτοί με τη σειρά τους να πουλάνε μυαλό (που ποτέ δεν είχαν) στο Facebook και στο Twitter. Είναι και οι μόνες στιγμές που αναπολώ τα παλιά τα χρόνια (που περπατούσαμε σε δρόμους με λάσπες νομίζοντας ότι έτσι είναι οι κανονικοί δρόμοι).

Γιατί εκείνα τα χρόνια, τους “χαζούς του χωριού” δεν τους είχαμε “δασκάλους” μας στο Facebook, αλλά τους τρελλαίναμε στη φάπα στα καφενεία (οι άντρες) και τις κράζανε με ένα “άει σκάσε μωρή” οι φίλες τους στον καφέ. Αυτό όντως είναι κάτι που μου λείπει πολύ σήμερα…


Σας άρεσε το άρθρο? Κοινοποιήστε το!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
  •   

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *