LOADING

Type to search

Χίλιες Σταυρώσεις και μόνο μία Ανάσταση

Τοπικά

Χίλιες Σταυρώσεις και μόνο μία Ανάσταση

Share
Σας άρεσε το άρθρο? Κοινοποιήστε το!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Του Τέλη Παυλίδη

Χίλιες Σταυρώσεις και μόνο μία Ανάσταση. Γιατί μία μόνο φτάνει, γιατί και μόνο μίας η ελπίδα θα ήταν αρκετή. Ένα Πάσχα, κοινό για όλους και όλο δικό μας. Σπασμένο σε κομμάτια που όλα κάπου ενώνονται, χωρισμένο σε καρέ και βιντεάκια μονόλεπτα -όχι για να χωράνε στο ίνστα αλλά γιατί παραπάνω από ένα λεπτό αληθινού Πάσχα μπορεί να προκαλέσει overdose- τακτοποιημένο σε τυχαία, αυθόρμητη σειρά .

Σε ξύλινο παλιό θρανίο, στον γυναικωνίτη του Αγίου Παντελεήμονα, με τον παπά-Δημήτρη να γελάει με την καρδιά του και να δείχνει το χρυσό του δόντι όταν τον ρωτούσαμε πως και στον Κορινό δεν έχουμε εκκλησία την Μεγάλη Τετάρτη. Και στα εγκώμια με την κυρία Αθηνά, που ξεκινούσαν από τους πρώτους χαιρετισμούς μήπως και προλάβουμε να είμαστε έστω υποφερτοί. Που τα παίρναμε για παιχνίδι αλλά εκείνη ήξερε καλά τι σπόρο φύτευε μέσα μας. Σε γεύσεις και αρώματα, σε τσουρέκια-τρόπαια και σύμβολα κοινωνικού status, με την ένοχη απόλαυση να χαζεύεις την μάνα σου να δοκιμάζει της γειτόνισσας για να σιγουρευτεί πως τα δικά της ήταν καλύτερα, χωρίς να ξέρει πως καλύτερη από όλους ήταν η γιαγιά σου που σου έδινε κρυφά μία κουλούρα καταργώντας κάθε νηστεία.

Σε λευκά παπούτσια του νονού, πάντοτε φορεμένα με λευκή κάλτσα ως το γόνατο, σε ξενύχτια τις Μεγάλες Πέμπτες με την συμμετοχή όλων, ακόμα και των πιο μεγάλων, του Θανάση, του Γρηγόρη, του Γιάννη.. που περνούσαν τα απογεύματα στον Μπάλο με τσιγάρα και φραπεδιές σε ποτήρια με μεταλλικό πιαστράκι, που το γυρνούσαν σε ποτά και βόλτες με τις μηχανές, που μπορεί να εμφανιζότανε και μεθυσμένοι…αλλά εμφανιζότανε, γιατί ήταν Μεγάλη Πέμπτη και ο Χριστούλης δε γινόταν να είναι μόνος, και γιατί η θεία Μαρία κερνούσε καρύδια και λουκούμια με ινδοκάρυδο και ο Σιδηρόπουλος έβγαζε ζεστά κουλούρια γύρω στις τρεις.

Σε μοιρολόγια αργόσυρτα και επιταφίους, που την ίδια στιγμή που βούρκωνες (γιατί το ένιωθες), προσπαθούσες να στριμωχτείς δίπλα στο Σταυρό μήπως και λίγο σου τύχαινε να τον κουβαλήσεις. Γιατί το είχες ανάγκη, γιατί Αυτός σε κουβαλούσε και σε ψήλωνε δυο μέτρα και σε έκανε να φαίνεσαι πιο άντρας και στα κορίτσια. Ναι, αυτά τα κορίτσια που πάντοτε ήταν πιο όμορφα (και η Μαρία η πιο πιο όμορφη απ’όλες) τις Μεγάλες Παρασκευές, μυροφόρες με μαύρα καλσόν, λαμπάδες που τους φώτιζαν τα μάτια και χείλη που έψελναν «Άξιον Εστί» και συ άκουγες «θα σε βρω μετά στο πάρκο». Καμία ύβρις, μόνο Άνοιξη, Άνοιξη και Πάσχα Ελληνικό, έρωτας ελπίδα και αναγέννηση, γιατί κάθε γυνή ,σε όσες αμαρτίες κι αν έχει περιπέσει, τις Μεγάλες Τρίτες γίνεται τροπάριο αναγέννησης.

Με βεγγαλικά αυτοσχέδια, έτσι γιορτάζονται οι Αναστάσεις. Έτσι, στο δρόμο, με κόκκινα αυγά στην τσέπη, με λαμπάδες playmobil και bibi bo, με σταυρωτά φιλιά και αγκαλιές σε όλους. Με το Άγιο Φως φυλαχτό να μπαίνει σε σπίτια σκοτεινά και να τα βάφει κάτασπρα. Και με παρακάλια των παπάδων να μην μείνουν μόνοι δώδεκα και πέντε και κηρύγματα πως τάχα η μαγειρίτσα μπορεί να περιμένει. Που δεν μπορεί, αυτό το ξέρουν όλοι. Ούτε οι Κυριακές του Πάσχα μπορούν να περιμένουν, γιαυτό και αρχίζουν αξημέρωτα, με κάρβουνα και τσίπουρα και κόντρες με τον θείο Θεόφιλο για το ποιος θα βγάλει πρώτος το κατσίκι στο τραπέζι. Μεθυσμένες, όχι από το αλκοόλ, εύθυμες από αυτανάφλεξη, ανυπόμονες. Με τραγούδια από ραδιόφωνα και σούβλες χωρίς μοτέρ, μάθημα ζωής πως αν θέλεις οτιδήποτε να γυρίσει, από ερίφιο μέχρι και η τύχη σου, πρέπει να κουράσεις τα χεράκια σου και να καψαλιστείς.

Κι ακόμα κι αν δεν το κάνεις -αλλά δεν το λέμε αυτό στους μικρούς- θα το κάνει κάποιος άλλος για σένα. Κι αν δεν το κάνει κάποιος άλλος, θα το κάνει η Ζωή από μόνη της, όχι για σένα αλλά γιατί έτσι έχει μάθει… να γυρνάει. Όχι εύκολα, αλλά σταθερά, με νομοτέλεια. Ναι, μέσα στις φωτιές, αλλά με τελικό αποτέλεσμα πάντοτε νόστιμο. Και πάντοτε με παρέες, γύρω και μέσα σου, με ανθρώπους που ήρθαν και έμειναν, παρά το ότι έχουν φύγει. Γιατί δεν φεύγει κανείς όταν τον θυμάσαι και πιο πολύ γιατί μία Ανάσταση φτάνει και περισσεύει. Για όλους.-


Σας άρεσε το άρθρο? Κοινοποιήστε το!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
  •