LOADING

Type to search

Η εκκωφαντική ησυχία του Κορονοϊού και οι προβληματισμοί της καραντίνας

Εθνικά

Η εκκωφαντική ησυχία του Κορονοϊού και οι προβληματισμοί της καραντίνας

Share
Σας άρεσε το άρθρο? Κοινοποιήστε το!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Της Έλενας Δασκαλοπούλου

Μια μικρή λέξη με μεγάλη βαρύτητα, η λέξη κορονοϊός έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Μια λέξη η οποία έφερε τα πάνω κάτω στην καθημερινότητα, το πρόγραμμα και τη ρουτίνα μας. Επηρέασε την ανεμελιά μας και την ηρεμία μας, τα σχέδια μας και την ψυχολογία μας, κλόνισε ιδέες και αυτοκρατορίες, έριξε κάστρα και επέφερε ισχυρό κλονισμό στην οικονομία. Μα κυρίως μας έμαθε πόσο πολύτιμη είναι η υγεία μας. Μια μικρή λέξη με τόση δύναμη. Ποιος το περίμενε…

Έτσι, κλεισμένοι όλοι στο σπίτι ακολουθούμε τα μέτρα με ευλάβεια. Αποφάσισα λοιπόν μια μέρα να βγω, χρησιμοποιώντας την επιλογή 6, και να περπατήσω μια κοντινή διαδρομή από το σπίτι μου, έτσι κάπως να ξεμουδιάσω και να σκεφτώ, καθώς και η ακινησία δεν κάνει καλό. Δεν υπήρχε σχεδόν κανείς έξω, και αυτό που αντίκρυσα με ξάφνιασε, αν και ήταν αναμενόμενο. Ένα πρωτόγνωρο σκηνικό, παρμένο από μια περίεργη ταινία- θρίλερ. Έλλειψη θορύβων, εικόνων, παραστάσεων, συναισθημάτων, χρωμάτων, ανθρώπων. Έλλειψη ζωής…

Αυτά που μέχρι χθες φάνταζαν κουραστικά, συνηθισμένα, βαρετά, αποκτούν τώρα άλλη διάσταση και αξία… Έντονες φωνές, πολυκοσμία, συνωστισμός, αυτοκίνητα  και τόσα άλλα. Αυτά που κάθε μέρα θεωρούσαμε δεδομένα αλλά και ενοχλητικά.  Αυτά τα ενοχλητικά, που όμως πλέον αποτελούν μια εγγύηση καθημερινότητας και ασφάλειας.  Αυτή η απόκοσμη ησυχία με σόκαρε και με βύθισε σε πολλές σκέψεις και αναθεωρήσεις.

Και έτσι όπως βάδιζα, βουτηγμένη στις σκέψεις μου,  άρχισε να βρέχει, κάτι που άλλοτε θα μου ήταν δυσάρεστο και θα με οδηγούσε αυτόματα να βρω τρόπο προστασίας από τη βροχή, τώρα με χαροποίησε, μου έδωσε μια νότα αισιοδοξίας, ένα σημάδι ζωής. Ο ήχος της βροχής, το θρόισμα των φύλλων από το αεράκι, ένας σκύλος που γύριζε αδέσποτος… μια αίσθηση ύπαρξης και ζωντάνιας…

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με κάποια πανδημία αλλά ένα είναι σίγουρο. Ότι τώρα ο εχθρός είναι αόρατος, αψυχολόγητος, ανεξέλεγκτος, με ποικίλες και γρήγορες αντιδράσεις, με ανεξήγητη συμπεριφορά, με ασταθείς προτιμήσεις, δρα ανενόχλητος στα αχαρτογράφητα, μέχρι στιγμής, ιατρικά ύδατα. Η ιστορία αυτή ελπίζουμε όλοι να τελειώσει σύντομα και παρότι δεν πρέπει να ξεχάσουμε όλους εκείνους που χάνουν την μάχη, πρέπει με κάποιο τρόπο  να βγούμε κερδισμένοι, εμείς και οι γύρω μας.

Το μόνο σίγουρο είναι πως πρέπει να αναθεωρήσουμε όλα αυτά που μέχρι χθες θεωρούσαμε δεδομένα, γιατί πολύ απλά τίποτα δεν είναι δεδομένο,ακόμη και  η ίδια η ελευθερία μας δεν είναι δεδομένη.

Εν τούτοις, όλο αυτό έχει και τη θετική του πλευρά. Ξυπνά μέσα μας αξίες που είχαν ξεχαστεί. Aυτές τις μέρες παρατηρώ μια ανθρωπιά μεταξύ μας. Γείτονες, φίλοι, γνωστοί μιλάμε με ενδιαφέρον για τον άλλον και λέμε “να προσέχεις”. Στα social μιλάμε με άγνωστα άτομα, που υπό άλλες συνθήκες θα αγνοούσαμε, ανταλλάσσουμε απόψεις, εμψυχώνουμε και ελπίζουμε σε μια αισιόδοξη προοπτική των πραγμάτων. Έλαβα μήνυμα από φίλη με την οποία δεν μιλούσαμε για ασήμαντη παρεξήγηση και μου είπε “μην ανησυχείς, θα περάσουν όλα”. Έστειλα μήνυμα σε παιδική μου φίλη και συναδέλφισσα από την Ιταλία να δω αν είναι καλά, με την οποία έχω να μιλήσω από τότε που είμασταν ανέμελα παιδιά και παίζαμε το καλοκαίρι στην αμμουδιά του χωριού μου. Ενεργοποιήθηκε μέσα μας, ανάμεσά μας, η αρχή της αλληλεγγύης και της προσφοράς, παρά τις αποστάσεις που πρέπει να τηρούμε. Οι καρδιές μας ήρθαν πιο κοντά και οι ζωές μας έγιναν συγκοινωνούντα δοχεία.

Όταν τελειώσει όλη αυτή η ιστορία, και ευχόμαστε όλοι να τελειώσει όσο τον δυνατόν πιο αναίμακτα, ας μην χάσουμε αυτή την ανθρωπιά, την ανθρωπιά που η καθημερινότητα μας έκανε να ξεχάσουμε,  που ψάξαμε βαθιά να βρούμε, ας μη χαθούν τα μυνήματα που άφησε πίσω του η επέλαση αυτού του φονικού Ιού. Ας μην χρειαστούμε ξανά μια πανδημία να μας θυμίσει ότι πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι και η ζωή είναι ωραία και πολύτιμη. Και είναι ωραία στις στιγμές της και στις λεπτομέρειες, που μέχρι χθες προσπερνούσαμε. Και εν τέλει έχουμε όλοι συνειδητοποιήσει ότι τίποτα σ’ αυτή τη ζωή δεν είναι δεδομένο και ότι όλα μπορούν να ανατραπούν. Μαθήματα ζωής που παρέδωσε ένας φονικός ιός και που θα μας σημαδεύουν στο εξής , και εμάς και την Ιστορία…

Έλενα Δασκαλοπούλου

Φιλόλογος- Δημοσιογράφος


Σας άρεσε το άρθρο? Κοινοποιήστε το!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
  •   

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *