LOADING

Type to search

Εγώ και ο Ευγένιος

Τοπικά

Εγώ και ο Ευγένιος

Share
Σας άρεσε το άρθρο? Κοινοποιήστε το!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Του Δ. Δένη

Ποιος Ευγένιος, θα ρωτήσει ο αδαής; Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ (Κατερίνη και πέριξ), ο Ευγένιος Παπαδόπουλος είναι κάτι το οικείο, ένας δικό τους άνθρωπος, που τους συντροφεύει και τους ενημερώνει εδώ και πολλά χρόνια μέσα στο σαλόνι του σπιτιού τους.

Εγώ τον γνώρισα πριν 5 περίπου χρόνια, μετά από δικό του τηλεφώνημα – έκπληξη – πρόσκληση να παραστώ στην τηλεοπτική του εκπομπή (Ευ ζην). Εκεί συνάντησα για πρώτη φορά από κοντά έναν άνθρωπο που μέχρι εκείνη την ημέρα τον ήξερα μόνο από “το γυαλί”. Έτσι είχα την ευκαιρία να τον ζήσω και από κοντά, αλλά και να αντιμετωπίσω τις συχνά – πυκνά σκληρές ή και ανελαστικές του ερωτήσεις.

Μετά την πρώτη μας συνέντευξη, μπήκα στο αυτοκίνητο χαμογελώντας. Ναι, δεν μου χαρίστηκε πουθενά και ρώτησε και πράγματα που άλλους θα τους ενοχλούσαν. Ναι, μας χωρίζει μια άβυσσος σε πολλά ζητήματα, ναι, αντιπροσωπεύουμε 2 διαφορετικές σχολές ανθρώπων, αλλά αυτή η βιοποικιλότητα δεν θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο, ώστε με τη σύνθεση να κάνουμε καλύτερο τον κόσμο;

Σε μια άλλη μας συνέντευξη, επιστρέφοντας μαζί από την Θεσσαλονίκη, ανακάλυψα μια άλλη του πτυχή, που μου ήταν άγνωστη. Ξέρεις, όταν όλη την ημέρα και επί πολλά χρόνια ασχολείσαι επαγγελματικά με τα κατοικίδια, το να πέσεις σε “έναν ακόμα φιλόζωο”, δεν είναι και ότι πιο ξεκουραστικό και χαλαρωτικό.

Έλα όμως που κι εκεί είχε τον τρόπο του να με κάνει να προβληματιστώ. Δεν ανήκε σε καμμία από τις κατηγορίες αυτών που επί πολλά χρόνια ονομάζω “επαγγελματίες φιλόζωους”. Και επίσης με συγκίνησε, το ότι είχε μαζέψει στο σπίτι – κτήμα του πολλά πρώην δυστυχισμένα πλάσματα, τα οποία χωρίς τη φροντίδα του θα ήταν ακόμα στον δρόμο. Και μιλάμε για έναν άνθρωπο χωρίς απεριόριστους οικονομικούς πόρους…

Ο Ευγένιος σήμερα. Αφού μπήκε στο Δήμο ως αρχηγός συνδυασμού παλεύοντας με τα θηρία (την ιστορία με τα βουλευτικά δεν του τη ρώτησα ποτέ), έμαθα πως πρόσφατα του ανατέθηκαν καθήκοντα να ασχοληθεί ενεργά με τα αδέσποτα και το κυνοκομείο.

Εκεί το να πετύχεις ή όχι, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Από ένα σαθρό και χωρίς αρχή και τέλος νομικό πλαίσιο, από διάφορους νορμάλ και περίεργους τύπους που έχουν ως κύρια ενασχόληση τον σκύλο (και μόνο τον σκύλο!!!) και από αμέτρητες τρικλοποδιές μικροπολιτικού τύπου.

Ειλικρινά δεν γνωρίζω και δεν μπορώ να προβλέψω αν θα τα καταφέρει, αυτό όμως που σίγουρα θα κάνει, είναι πως θα προσφέρει στα ζωάκια, αυτό που τους προσφέρει τόσα χρόνια στο ίδιο του το σπίτι. Την αγάπη του και την κοινή του λογική…

Και αν χρειαστεί κάποια στιγμή να διαφωνήσω (ακόμη και έντονα) μαζί του, θα είναι επί της διαδικασίας και όχι επί της ουσίας, που είναι και το ζητούμενο. Και ουσία είναι η (μερική έστω) επίλυση του προβλήματος των αδέσποτων ζώων…


Σας άρεσε το άρθρο? Κοινοποιήστε το!
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •   
  •   

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *