LOADING

Type to search

Η πολύτιμη Δημόσια Υγεία.

Εθνικά

Η πολύτιμη Δημόσια Υγεία.

Share

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του1996-97 έλαχε η μοίρα μου να επισκεφθώ για πρώτη φορά στη ζωή μου μεγάλο νοσοκομείο και συγκεκριμένα την αιματολογική κλινική του νοσοκομείου Παπανικολάου στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης, εξαιτίας νοσηλείας του αείμνηστου πατέρα μου. Εκείνη την εποχή, ίσως λόγω των επιπτώσεων του Τσερνομπίλ θέριζαν οι νεοπλασματικές ασθένειες.

Ήταν λοιπόν πρώτη φορά στη ζωή μου που είδα ανθρώπους κάθε ηλικίας και ιδιαίτερα μικρά παιδάκια, ηλικίας ακόμη και κάτω των 10 ετών, να φοράνε χειρουργικές μάσκες και να μην έχουν στο κεφαλάκι τους μαλλιά, εξαιτίας της θεραπείας και του πεσμένου ανοσοποιητικού τους συστήματος. Η εικόνα με συγκλόνισε, όπως και όλους τους υπόλοιπους που ζήσαμε αρκετές στιγμές εκεί. Στις συζητήσεις μας εκτός των άλλων είχαμε καταλήξει, πως οι κυβερνώντες αν θέλουν να προβληματίσουν τους άρχοντες και οικονομικά ισχυρούς της κοινωνίας, ώστε από τη μια να δουν την ματαιότητα του άκρατου πλουτισμού και από την άλλη πόση δυστυχία και πόσες ελλείψεις υπάρχουν στα δημόσια νοσοκομεία, έπρεπε λοιπόν να τους υποχρεώνουν να περνάνε ως απλοί επισκέπτες μια φορά το χρόνο από τα μεγάλα νοσοκομεία.

Ότι δεν κατάφερε να κάνει λοιπόν το σύστημα και οι πολιτικοί, τα κατάφερε μέσα σε ελάχιστες ημέρες ο παγκολίνος και η νυχτερίδα ή το νοσηρό μυαλό ενός “τρελού” επιστήμονα αν θέλετε. Ο επονομαζόμενος νέος ιός κατάφερε να φέρει ισότητα, κατάφερε να προσγειώσει αεροπλάνα, να δέσει καράβια, να κλείσει εργοστάσια, να παρκάρει αυτοκίνητα, να ισοπεδώσει το life style και τη διασκέδαση, να αποκαταστήσει το περιβάλλον, να μας κλείσει στο σπίτι και να αποκαταστήσει τις οικογενειακές σχέσεις, να επιβάλει ηθική και αλληλεγγύη. Επειδή λοιπόν δεν ξεχωρίζει, όπως γράφουν και οι πατέρες της Ορθοδοξίας μας “βασιλεύς ή στρατιώτης, πλούσιος ή πένης, δίκαιος ή αμαρτωλός” χτυπάει την πόρτα όλων.

Έτσι χτύπησε και τις σιδερένιες πόρτες, τις αλαβάστρινες, τις ερμητικά κλειστές και έστειλε μερικούς από τους οικονομικά ισχυρούς στα νοσοκομεία και μάλιστα όχι στα πολυτελή ιδιωτικά κέντρα που μέχρι τώρα είχαν συνηθίσει να απολαμβάνουν σχεδόν υπηρεσίες 7στερου ξενοδοχείου στην αποκατάσταση της υγείας τους, αλλά στα ίδια νοσοκομεία που πηγαίνει και ο έσχατος. Έχουν κι αυτοί λοιπόν το ίδιο προσωπικό, τα ίδια φάρμακα, την ίδια φροντίδα και τις ίδιες πιθανότητες επιβίωσης. Θα πρέπει, οι κυβερνώντες αλλά και οι ισχυροί που πήραν και μερικοί ίσως να πληρώσουν ακριβά το μάθημά τους, να αφήσουν τις ιδεοληψίες και τις μέχρι τώρα πολιτικές τους απέναντι στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Ο λαός μας λέει πως “εκεί που έφτυνες τώρα γλύφεις”. Σ’ αυτήν την πανδημία και την κρίση ο δυτικός κόσμος, οι βιτρίνες και η πολιτική του κλείνουμε τα πάντα, απολύουμε και παραχωρούμε το πολύτιμο αγαθό της υγείας στους ιδιώτες κατέρρευσαν σαν χάρτινοι πύργοι. Ελπίζω να αναθεωρήσουν άρδην τις κοσμοθεωρίες τους περί ιδιωτών, να προσλάβουν το ανάλογο προσωπικό και όχι βέβαια για 3 ή 8 μήνες, γιατί κανένας δε βάζει το κεφάλι του στην αγχόνη για τόσο, και να χρηματοδοτήσουν επαρκώς το δημόσιο σύστημα υγείας. Οι δε κατέχοντες και ισχυροί οικονομικοί παράγοντες, η ντόπια νομενκλατούρα και εφοπλιστική οικογενειοκρατία να βάλλουν βαθιά το χέρι στις τσέπες τους για την υγεία, γιατί όπως αποδείχθηκε “ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης”. Καλημέρα σε όλους και Καλή Ανάσταση ενόψει και της έλευσης της Μεγάλης Εβδομάδας.

Γεώργιος Φουστάνης συνταξιούχος ΕΛΑΣ.